چون احتمال داشت كه آنها از هول جان در صدد آزاد ساختن خود برآيند و به مسلمانان حمله‌ور شوند و چه بسا كه پيروزى يابند . ترس طغتكين بيشتر از بابت قسمت عقب سواران تركمان و زيادى عدهء سواران فرنگى بود . بنابر اين ، ايلغازى حلقهء محاصره را باز كرد و فرنگيان از جاى خود بيرون جستند و رهائى يافتند . مدت اقامت ايلغازى در ديار فرنگ به درازا نمىكشيد زيرا سپاهيان تركمان به طمع مال در اطراف او گرد آمده بودند . يكى از آنان انبانى پر از آرد با يك گوسفند همراه داشت و ساعت شمارى مىكرد كه زودتر غنيمتى به چنگ آورد و به شهر خود برگردد . اين عده اگر اقامتشان زياد طول مىكشيد متفرق مىشدند چون ايلغازى هم اموالى نداشت كه ميان آنان تقسيم كند . آغاز كار محمد بن تومرت و عبد المؤمن و فرمانروائى آنان در اين سال كار مهدى ابو عبد الله محمد بن عبد الله بن تومرت علوى حسنى و قبيلهء او كه از مصامده ، معروف به هرغه ، بودند آغاز گرديد . اين قبيله در كوه سوس ، از شهرهاى مغرب ، بسر ميبردند و از زمانى در آنجا سكونت گزيدند كه مسلمانان به سردارى موسى بن نصير آنجا را فتح كردند . ما جريان كار ابن تومرت و عبد المؤمن را درين سال تا هنگامى كه